Woord en beeld bij zondag 12 april - Paaszondag

 

Paasmorgen
De Heer is waarlijk opgestaan!

Vanmorgen zou de nieuwe Paaskaars zijn binnengedragen in de kerk.

Vanmorgen zouden we met elkaar het Paasontbijt hebben gevierd.

Wat een vreugde zal het zijn als wij elkaar weer

kunnen ontmoeten in de kerk!

 

Op de nieuwe Paaskaars
staat de afbeelding van het kruis.
De opgestane Heer is door de diepste diepte gegaan.
Geen mens kan dieper vallen of zijn armen zijn daar onder.
Zo zoekt Hij ieder mensenkind en gaat Hij voor
naar de nieuwe dag.

 

Op de nieuwe Paaskaars
staat een hand en staat een duif.

Het is de hand van Noach, zijn naam betekent: troost, rust.
Het is de duif die hij heeft losgelaten toen de grote vloed voorbij was.
Die duif werd het teken dat de aarde weer bewoonbaar was,

dat er nieuw leven mogelijk was.

Die duif, het kan niet anders,

die doet ons ook denken aan de Geest,

de Geest van God die uit de hemel spreekt,

tot Jezus en tot ieder mensenkind::
jij bent mijn geliefde zoon, mijn geliefde dochter.

 

Die hand, het kan niet anders,
die doet ons ook denken aan de hand van God.
Psalm 16 zingt over die hand:

'Dêrom hat myn hert wille en myn binnenste jubelet;

ek myn lichem sil feilich wenje,

want Jo litte myn libben net oan it deaderyk oer,
Jo litte jo fertrouweling de ûngrûn net sjen.
Jo leare my it libbenspaad;
in oerfloed fan freugde is deun by Jo,
leaflikens yn jo rjochterhân

foar altyd.'