Woord en beeld bij zondag 24 mei

Zondag 24 mei - 6e zondag na Pasen - Zondag Exaudi

 

Deze zondag heet Exaudi, naar woorden uit de beginpsalm Psalm 27: 7,8: Hoor!


    Harkje, Heare, hoe lûd ik rop.
    Wês sa goedgeunstich en jou my antwurd.
    Myn hert hâldt Jo jo útspraak foar:
    Sykje myn geunst!
    Jo geunst, dy wol ik sykje, Heare.

 

Deze zondag wordt ook de Wezenzondag genoemd. Jezus is opgenomen in de hemel en de heilige Geest is nog niet over de apostelen uitgestort. Maar Jezus heeft gezegd: 'Ik zal jullie niet als wezen achterlaten!'

 

Het eeuwige leven,

dat is dat zij u kennen, de enige ware God,

en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus.

 

De afgelopen weken hoorden we delen uit de gesprekken van Jezus en de leerlingen aan de tafel van het laatste avondmaal. Vandaag wordt dat afgesloten met een gedeelte (Johannes 17: 1-13) uit wat genoemd wordt 'het hogepriesterlijk gebed' van Jezus. 'Nu is de tijd gekomen,' bidt Jezus, 'dat de Vader de grootheid van de Zoon toont en de Zoon de grootheid van de Vader.' De Vader heeft de Zoon macht gegeven over mensen om hen eeuwig leven te schenken.  En eeuwig leven, zegt Jezus in zijn gebed, 'is dat mensen u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus.' En op het einde van dit gedeelte lezen we dat Jezus zegt: 'ik zegt dit terwijl ik nog in de wereld ben, opdat zij vervuld worden van mijn vreugde.'

 

Eeuwig leven, onvergankelijk leven is God kennen en Jezus Christus kennen. Eeuwig leven, onvergankelijk leven is vol worden van vreugde.

 


Laatst sprak ik met iemand die vroeger naar de kerk ging, maar nu niet meer. Hij zei: 'Ik geloof wel, maar ik vind het niet binnen die vier muren. Geloven is voor mij het onnoembare, te groot voor woorden, het is overal. Al die verschillende geloven, het komt uiteindelijk op hetzelfde neer. Het is allemaal één. En als ik er toch woorden aan moet geven, dan zou ik misschien zeggen: ik geloof in moeder natuur. Daar zit alles in.

 

Ik voelde mij verbonden met deze persoon, verbonden met zijn aanvoelen van het grotere, het onnoembare, het ene dat ons allemaal verbindt en het zoeken naar hoe je daar woorden aan geeft. 'En wie is Jezus dan voor mij?' vraag ik me dan af 'en wat betekent het voor mij om christen te zijn, Jezus te volgen?'


Misschien is het wel zo: het leren kennen van God en het leren kennen van Jezus Christus - een kennen met het hart - is een levensgroot en levenslang werk en blijft een levensgroot en levenslang geheimenis. De hele schepping en al onze ervaringen kunnen doorzichtig worden tot op God en op zijn levende Woord. Dat doorzichtig worden wekt vreugde, maakt vol van vreugde. En omgekeerd. Overal waar mensen vervuld worden van vreugde, werkelijke vreugde, daar spreekt het levende Woord - in alle talen - , daar krijgt het lichaam van Christus handen en voeten, daar wordt de kerk gevormd. Opeens begrijp ik waarom de apostel Paulus na de liefde de vreugde als eerste noemt in de opsomming van vruchten van de Geest.