Rond de kerkdiensten

Veertig dagen op weg naar Pasen 2021

Geplaatst maandag 01-02-2021

In één van de eerste jaren in Arum-Kimswerd stelde ik - min of meer serieus - aan

het moderamen voor: ’Stel dat we nu de kerk eens dichtdoen met de Veertig Dagen.

En als we dan met Pasen weer in de kerk zijn, dan kunnen we elkaar vertellen

hoe dat was; hoe we wegen gevonden hebben om thuis en samen met anderen

het geloof te beleven en te delen.’

Nu is het 2021 en we hebben al een lange ervaring achter de rug met dit dichtzijn

van de kerk, maar ook met de inperking van allerlei (andere) vormen van ontmoeting.

We weten nog niet hoe het nu met de Veertig Dagen komt. Als het mag, dan zijn jullie

welkom bij de vieringen zoals aangegeven op de pagina Komende kerkdiensten.

 

Aswoensdagviering – woensdag 17 februari

We beginnen de Veertig Dagen met een kort meditatief samenzijn op Aswoensdag

van 19.30-20.00 uur in de Lambertustsjerke. De as - van de verbrande buxustakjes

van de Palmpasenstokken van vorig jaar - is daar het centrale symbool.

As is in de bijbel een teken van rouw en verdriet (in zak en as zitten), om alles

wat gebroken is, om leven dat verloren gaat en tot stof terugkeert, om het goede

leven dat aangevochten raakt. As is ook een teken van boete, om ons eigen aandeel

in wat er gebroken raakt in ons bestaan, om de vuile handen en voeten die

we maken.

Maar de as van Aswoensdag staat wel in het licht van Pasen. We bezinnen ons op

de realiteit van ons bestaan in het vertrouwen dat onze Heer Jezus ons is voorgegaan

op de levensweg, met ons en voor ons de gebrokenheid heeft meegemaakt

en gedragen. In dat vertrouwen ontdekken we dat onze weg niet doodloopt,

maar dwars door de diepte heen uitloopt op het nieuwe leven van Pasen. Dat is

niet een makkelijk paadje waarover we maar zo wat doordraven. Maar het is

wel de kern van onze geloofsweg, de onvergankelijke rijkdom van het evangelie.

 

Thema van de Veertig Dagen: ’Een spoor van liefde’

Een spoor van liefde. Dat is rode draad aan de hand waarvan we dit jaar naar

Pasen toeleven. We volgen daarbij het materiaal van Bijbel Basics, de kindernevendienst-

methode van het Nederlands Bijbelgenootschap.

Iedere zondag staat daarbij een tekst uit het laatste deel van het Johannesevangelie

centraal. Jezus bereidt zichzelf en zijn leerlingen voor op zijn dood en

opstanding, en vooral op de tijd daarna. De andere evangelisten schrijven over

een laatste maaltijd waarbij Jezus brood en wijn met zijn leerlingen deelt.

Maar Johannes legt de nadruk op iets anders: de volgelingen van Jezus zullen het niet

altijd gemakkelijk hebben, maar toch hoeven ze niet bang te zijn. Jezus legt nog

een keer uit hoe speciaal de verbondenheid tussen Hem en God de Vader is. Door

de heilige Geest blijven ook de leerlingen altijd met God en Jezus verbonden. En

door Jezus’ voorbeeld weten ze hoe ze met elkaar moeten omgaan. Een sleutelwoord

in Jezus’ afscheidsrede is ’liefde’: Jezus geeft zijn leven uit liefde voor de

mensen. Hij vraagt aan zijn leerlingen om uit liefde voor Hem ook elkaar lief te

hebben. Jezus heeft een diepe voetafdruk achtergelaten in de wereld en in hun

leven. De leerlingen mogen in zijn voetstappen treden, en daarbij zal Hij hen

nooit alleen laten.

 

- 21 februari: Johannes 12: 1-8 Maria giet olie over Jezus’ voeten

- 28 februari: Johannes 13: 1-5 Jezus wast de voeten van de leerlingen

- 7 maart: Johannes 14: 1-7 Jezus is de weg naar de Vader

- 14 maart: Johannes 14: 15-17 Jezus belooft zijn vrede

- 21 maart: Johannes 15: 9-17 Jezus houdt van de leerlingen

- 28 maart: Johannes 18: 1-14 Jezus wordt gevangen genomen

- 4 april: Johannes 20: 1-18 Maria ontmoet Jezus

 

Kerk in Actie in de Veertig Dagen - 7 werken van barmhartigheid

Kerkinactie kiest dit jaar als thema voor de Veertig Dagen: ’Ik ben er voor jou –

zeven keer barmhartigheid.’

Er zijn zóveel mensen die wachten op een warm woord, een goede daad, een

beetje barmhartigheid. Sommigen wonen in Moldavië, anderen in Libanon. Weer

anderen in Indonesië, Zuid-Afrika of bij ons om de hoek. In de Veertigdagentijd

staan we stil bij het leven van Jezus. Hij heeft ons laten zien wat barmhartigheid

is (Matteüs 25, zie ook het Woord Vooraf van deze 3-Klank): de hongerigen eten

en de dorstigen drinken geven, de naakten kleden, de vreemdelingen onderdak

bieden, de zieken verzorgen, de gevangenen bezoeken en de doden begraven. Zo

inspireert Hij ons tot op de dag van vandaag. Als ultieme daad van goedheid gaf

Hij zijn leven en stond Hij op uit de dood. De hoop die dát geeft, geven we door:

door barmhartig te zijn en goed te doen. Samen zijn we de kerk in actie. Doe mee!

 

Oudejaarsavond 31 december 2018

 

Bij de stilteruimte van het VN-gebouw - Dag Hammarskjöld

 

Wij allen hebben in ons een kern van stilheid omgeven door stilte.

 

Dit huis, toegewijd aan werk en overleg ten dienste van de vrede, moet één ruimte hebben, toegewijd aan stilte in de uiterlijke zin en stilheid in de innerlijke zin.

 

Het is de bedoeling in deze kleine ruimte een plek te creëren waar de deuren open kunnen staan naar de oneindige landen van gedachten en gebed.

 

Er zullen mensen uit vele geloofsrichtingen hier samenkomen, en om deze reden konden geen symbolen gebruikt worden, die we in onze meditatie gewoon zijn.

 

Hoe dan ook, er zijn eenvoudige zaken die tot ons allen spreken, in dezelfde taal. Wij hebben naar deze zaken gezocht en we geloven dat we ze gevonden hebben in de lichtstraal die op het glinsterende oppervlak van het massief gesteente schijnt.

 

Zo zien we in het midden van de ruimte een symbool voor hoe, iedere dag opnieuw, het licht van de hemel leven geeft aan de aarde waarop wij staan, een symbool voor velen van ons voor hoe het licht van de geest leven geeft aan de materie.

 

Maar de steen in het midden van de ruimte heeft ons meer te vertellen. We kunnen hem zien als een altaar, leeg, niet omdat er geen God is, niet omdat het een altaar is aan een onbekende god, maar omdat het is toegewijd aan de God die mensen vereren onder vele namen en in vele vormen.

 

De steen in het midden van de ruimte herinnert ons ook aan het blijvende en bestendige in een wereld van beweging en verandering. Het blok ijzererts heeft het gewicht en de hechtheid van het eeuwigdurende. Het herinnert aan die hoeksteen van uithoudingsvermogen en geloof waarop elke menselijke onderneming is gebaseerd.

 

Het materiaal van de steen leidt onze gedachten naar de noodzakelijkheid van de keuze tussen destructie en constructie, tussen oorlog en vrede. Van ijzer heeft de mens zijn zwaarden gesmeed, van ijzer heeft hij ook ploegscharen gemaakt. Van ijzer heeft hij tanks gebouwd, maar hij heeft evenzeer huizen voor mensen gebouwd van ijzer. Het blok ijzererts maakt deel uit van de rijkdom waarvan wij op deze aarde erfgenaam zijn. Hoe gaan we deze gebruiken?

 

De lichtstraal schijnt op de steen in een ruimte van volstrekte eenvoud. Er zijn geen andere symbolen, er is niets dat onze aandacht afleidt of dat inbreekt in de stilheid binnen onszelf: Wanneer onze ogen van deze symbolen dwalen naar de muur voor ons, ontmoeten ze een eenvoudig patroon dat de ruimte opent naar harmonie, vrijheid en ruimtelijke balans.

 

Er is een oud gezegde dat de betekenis van een vat niet zit in zijn omhulsel, maar in de leegte. Zo is het met deze ruimte. Het is aan hen die hier komen om de leegte te vullen met dat wat zij vinden in hun kern van stilheid.

 

Kerstochtend 25 december 2018

 

Het woord is mens geworden

 

Het wonder van de menswording

gebeurt niet in een zee van licht,

niet in straten vol glitter,

niet in de verblindende veelheid

en ver van wie uit is op macht.

 

Maar naamloos, geborgen,

misschien in het holst van de nacht.

 

Op plaatsen, ontelbaar,

waar leven wordt doorgegeven,

waar het brood van vertrouwen

vanzelfsprekend

 

met ieder gedeeld wordt,

waar niemand te min is,

geen levende ziel onbelangrijk.

 

Waar je als vreemde een thuis vindt,

waar eenzaamheid wordt geheeld

en pijn niet vergeten,

waar angst niet meer hoeft.

 

Waar men grootmoedig een stap zet,

en nog één en nog één,

naar verzoening en eindelijk vrede.

 

Het kind van de hoop

wordt steeds weer geboren

uit mensen,

 

God, wat een wonder.

 

Startzondag 30 september 2018

 

Hoe tem ik een monster?

Allemaal zijn we wel ergens bang voor. 

Sommigen voor spinnen, anderen voor grote jongens, weer anderen om in hun broek te plassen. 

Soms lijkt je angst wel zo groot als een monster.  En wat doe je dan?

Is zo’n monster wel te overwinnen?

Verhalenverteller Frank Belt weet hoe het is om bang te zijn. En hij heeft geleerd hoe je je monster aan kunt pakken.


Zondag 17 juni

Bevestiging en afscheid van ambtsdragers - viering Avondmaal


We lezen uit de Bergrede van Jezus in het Matteüsevangelie. Jezus zegt: Maak je niet bezorgd over jezelf, over wat je zult eten of drinken of waar je je mee zult kleden. Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid. En al dat andere zal je erbij geven worden. De hemels Vader weet wel wat jullie nodig hebben.'

 

Zondag 3 juni  Kerkdienst 'De Onderneming'

 

We varen, fietsen of rijden naar Witmarsum voor een openluchtdienst bij molen De Onderneming. Gemeentelid Wilco is daar leerling-molenaar. Collega Christa woont bij de moelen en is ook bakker.

 

Deze zondag staan we stil bij een hele korte gelijkenis uit Matteüs 13. Jezus vertelt: 'Het koninkrijk van de hemel lijkt op zuurdesem die door een vrouw met drie zakken meel werd vermengd tot alle meel doordesemd was.'

 

Als het zuurdesem op een kluitje blijft zitten (als de gemeente/het geloof op een kluitje blijft) dan werkt het niet. Als het zuurdesem helemaal door het meel heen gekneed wordt, dan wordt het werkzaam. Dan kan het meel kan rijzen en groeit het brood.

 

Zondag 27 mei is zondag Trinitatis

 

Zondag Trinitatis, zondag van de Drie-eenheid, is de eerste zondag na Pinksteren.

We lezen dan Johannes 3: 1-16, het gesprek van Jezus met Nikodemus, die in de nacht naar Jezus toekomt met zijn vragen. In vers 3 zegt Jezus tegen Nikodemus: 'Alleen wie opnieuw wordt geboren, kan het koninkrijk van God zien.'

 

Wat stel jij je voor bij dat 'opnieuw geboren worden? Zie jij het koninkrijk van God? Waar? Waarin?

 

 

Herinneringen aan de preek op Hemelvaartsdag

10 mei 2018

 

Gods scheppen bestaat eruit dat Hij zich terugtrekt, als de zee van het strand. Zo maakt God ruimte voor de mens om te groeien. 

 

Het geloof is niet een maar krukje om staande te blijven, maar een kracht tot menswording.

 

Laat Jezus de toon aangeven in je hart en in jouw leven in de wereld.

Thema voor de openluchtdienst
20 mei 2018, 10.00 uur in Hitsum

 

'Voedsel voor de geest'

 

Vraag: Wat geef jij je geest te eten?

Wat voor voedsel zoek jij voor je geest?