Woord vooraf - De 3-Klank sept. 2020

 

Het nieuwe normaal

Geplaatst dinsdag 01-09-2020

Als u dit leest hebben we de maand augustus overleefd. Dit omdat het wel een

week lang zo vreselijk heet was. Meer dan 30 graden overdag en ’s avonds nog

boven de 20 graden. Voor de vakantieganger, velen bleven in Nederland i.v.m.

het corona-virus, wel aangename temperaturen misschien. Verre reizen gingen

niet meer door, of moesten verzet worden naar het volgende jaar. Geen festivals

voor de jongeren. Overal moet je voor reserveren, want voor vele activiteiten is

er maar beperkt plek. De 1,50 meter afstand moet worden gerespecteerd

Het lijkt wel dat Covid-19 een oorlog aan het voeren is met de wereld. Dat

brengt mij op het volgende onderwerp. De week van 19 september wordt de

vredesweek genoemd. Het thema van dit jaar is: vrede verbindt verschil.

Maar wat is vrede nu precies? Is er vrede als mensen geen ruzie meer hebben?

Of is er pas vrede als er geen mensen meer achtergesteld worden of eenzaam

zijn? Het corona-virus heeft veel eenzaamheid bij vooral ouderen teweeg gebracht.

Is vrede het afwezig zijn van oorlog? Wereldwijd is er nog steeds oorlog. Open

de krant maar. Dan zie je vaak droevige berichten. Dan zijn er mensen gestorven

door geweld en oorlog, door een ongeluk, dan gebeurt er iets op de wereld

waar mensen de dupe van worden.

 

Jezus begroet zijn leerlingen met de woorden: ”Ik wens jullie vrede! Zoals de

Vader mij heeft uitgezonden, zo zend ik jullie uit.” (Joh.20: 21)

Paulus begint zijn brieven met een vredesgroet aan de gemeente waar hij zijn

brief aan richt met de woorden: ”Ik wens u de genade en de vrede van God,

onze Vader, en van de Heer Jezus Christus.” Deze vredesgroet hoorden wij de

voorgangers ook aan de gemeente geven. Goh, dat is sinds maart niet meer

gebeurd. Zolang is er in levende lijve geen kerkdienst meer gehouden.

Ik hoop dat het samenkomen in de kerk in september (zij het in het nieuwe normaal)

wel weer zal starten. Zij het in het nieuwe normaal: wel 1,50 meter van

elkaar vandaan zitten. Geen samenzang. Wel samen bidden. Samen luisteren

naar het Woord van God. Wel de zegen van God ontvangen.

 

Op dit moment van schrijven zijn de orgel restaurateurs, op 20 augustus, in de

kerk bezig met het terug plaatsen van het orgel. Het zal nog wel even duren

voordat het in gebruik genomen kan worden. Maar wij hebben de tijd.

 

Ten slotte wil ik een gedicht met u delen.

 

Visioen.

Leven is soms even zweven

op de vleugels van de hoop,

ook al zit je levensdraadje

wel eens stevig in de knoop.

 

Het is dromen en verwachten

dat er ooit een wereld komt

waar geweld zal zijn verdwenen

en de roep om wraak verstomd.

 

Leven dat is zeker weten

dat de wereld hard kan zijn.

Maar een mens kan verder kijken

ook al doet het leven pijn.

 

Dan gelooft hij in een wereld

waar een slang speelt met een kind.

Waar geluk hem toe zal lachen

en de mensheid vrede vindt.

 

(Greet Brokerhof-van der Waa)

 

Met vriendelijke groet,

Klazien van der Veen